HISTORIE ‘s-GRAVENZANDSE SPORT VERENIGING
(25 september 1936 - 30 juni 2010)
Over de oprichting van de ‘s-Gravenzandse Sport Vereniging is nogal wat te doen geweest. Want er was toen ook al de ‘s-Gravenzandse Voetbalvereniging. De VV speelde echter alleen op zondag en was daarom, in 1936, verplicht om de thuiswedstrijden buiten de ‘s-Gravenzandse gemeentegrenzen te spelen. Enkele jongens wilden ook graag voetballen in georganiseerd verband, maar om principiële redenen niet op de zondag.
Er werd een bijeenkomst belegd op 25 september 1936 in het zaaltje van H. van Trigt. Tijdens deze bijeenkomst werd de ‘s-Gravenzandse Sport Vereniging opgericht. Het voorlopige bestuur bestond uit de heren W.H.A. Vonkenberg (de plaatselijke huisarts) als voorzitter en L.A. Terdu als secretaris.
Precies een jaar na de oprichting vond de feestelijke opening plaats van het nieuwe voetbalterrein in de Poelpolder, nabij “Arendsduin”. In het najaar van 1937 werd gestart in de 3e klasse H.V.B. en dat seizoen kon er direct een kampioenschap worden gevierd.
De oorlogsjaren waren ingrijpend voor de SV. In het seizoen 1941/1942 werd het terrein nabij “Arendsduin” in beslag genomen door de bezetters. De SV had geen veld meer en ook geen accommodatie en begon toen aan een zwervend bestaan. Er werd gebruik gemaakt van de terreinen van v.v. Naaldwijk, Westlandia en Postduiven (Madestein). Het aantal leden in het begin van de oorlogsperiode liep duidelijk terug. Spelers werden tewerkgesteld, moesten naar Duitsland of zagen zich genoodzaakt om onder te duiken.
In 1946 werd het algeheel kampioenschap van de afdeling Den Haag behaald en promoveerde de SV naar de 4e klasse KNVB. In 1949 kreeg de SV weer de beschikking over een eigen terrein, dit keer was dat in het “Oudeland”. In het seizoen 1950/1951 werd het kampioenschap behaald in de 4e klasse B. De beide promotiewedstrijden tegen Ter Leede werden echter verloren, zodat de SV in de 4e klasse moest blijven. Het seizoen daarop lukte het wel. Na de beslissingswedstrijden tegen RAS te hebben gewonnen, promoveerde de SV naar de 3e klasse KNVB.
Omdat in het seizoen 1956/1957 de 2e klasse werd ingevoerd, wilde SV in het voorafgaande seizoen goed presteren, want de eerste vijf van de afdelingen in de 3e klasse zouden promoveren. De Sport was er bij toen de 2e klasse kwam, want de SV werd 2e achter kampioen ARC.
Het ledenaantal bleef groeien zodat er een 2e veld noodzakelijk was. In het begin van het seizoen 1955/1956 kon dit gerealiseerd worden. De heer Noordam verhuurde een gedeelte van zijn weiland aan de SV. Er was wel een nadeel aan verbonden. Want wanneer er geen wedstrijden werden gespeeld, dan werd het veld ook gebruikt door de koeien, zodat voor de wedstrijd eerst de “koeienvlaaien” moesten worden geruimd.
Op 29 april 1961 werd wederom het kampioenschap behaald. In de laatste minuut van de thuiswedstrijd tegen Ter Leede viel het winnende doelpunt en het kampioenschap was een feit.
Tijdens de feestavond ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan kreeg aanvoerder Cor Boon als eerste een gouden SV-insigne.
Op de kampioensreceptie liet burgemeester Mumsen weten dat er nu spoedig een aantal nieuwe velden zou komen in een nieuw aan te leggen gemeentelijk sportpark in het ‘Oudeland’. Dit sportpark zou dan bespeeld moeten worden door beide ‘s-Gravenzandse voetbalverenigingen. In een bewogen raadsvergadering in november 1961 kwam het voorstel aan de orde. Niet zozeer de aanleg van het complex op zich was het probleem, maar wel het feit dat de ‘s-Gravenzandse VV ook op zondag van het complex gebruik ging maken. Vrijwel alle kerken van ‘s-Gravenzande hadden hier tegen geprotesteerd en ook de gemeenteraad bleek verdeeld. Met 8 tegen 7 stemmen werd dit voorstel aangenomen.
Omdat de realisatie van het nieuwe sportpark plaatsvond op het terrein waar de SV de thuiswedstrijden speelde, moest er uitgeweken worden naar andere locaties. Zo speelde de SV haar thuiswedstrijden bij Westlandia en bij vv Hoek van Holland en later bij Maatschappij Zeeland, ook in Hoek van Holland. Ook kon de jeugd gebruik maken van het terrein van korfbalvereniging ONDO, dat destijds gelegen was aan de Rijnvaartweg.
In december 1963 werd door de besturen van de beide ‘s-Gravenzandse voetbalverenigingen overwogen een fusie aan te gaan. De leden moesten zich hierover echter eerst nog uitspreken. Vanuit de vergadering kwam duidelijk naar voren dat men wel voor fusie was, maar dan moest uitsluitend gespeeld worden op zaterdag. Bij stemming tijdens de buitengewone ledenvergadering van 6 januari 1964 bleek dat 13 leden vóór en 89 leden tegen de fusie te waren. Indien men alleen op zaterdag ging voetballen was er wel een meerderheid: 79 stemmen voor en 23 tegen. Hiermee was de fusie afgeketst. Benadrukt werd dat men niets tegen de VV had, maar vanuit de leden wenste men alleen op zaterdag de voetbalsport te beoefenen.
Op zaterdag 14 augustus 1965 werd het Juliana Sportpark op feestelijke wijze geopend. Na een lange tijd van passen en meten, improviseren en omzwervingen kregen de plaatselijke voetbalverengingen, de korfbal- en de tennisvereniging een eigen complex. Ter gelegenheid van de opening van het sportpark werd er een wedstrijd gespeeld tussen een ‘s-Gravenzandse combinatie en Hermes DVS.
Met ingang van het seizoen 1970/1971 werd de 1e klasse ingevoerd en was er sprake van een versterkte promotie. Wat in het seizoen 1955/1956 wel was gelukt, lukte nu echter niet. Maar het jaar daarop was het wel raak! Na 15 jaar in de 2e klasse te hebben gespeeld bereikte de SV het destijds hoogst haalbare bij het amateurvoetbal op zaterdag, namelijk de 1e klasse.
Vanwege de enorme groei van met name de jeugdafdeling werd in het voorjaar van 1972 gedacht aan een ledenstop, omdat er onvoldoende velden beschikbaar waren. Na besprekingen van de besturen van SV en VV met de gemeente, kreeg men de toezegging dat er twee nieuwe velden zouden worden aangelegd zodat de ledenstop niet door hoefde te gaan.
Het tekort aan kleedkamers werd ook steeds nijpender, soms moesten vier elftallen zich in één kleedkamer omkleden. Ook de kantine was niet groot genoeg om alle mensen te ontvangen. Samen met de VV werden er plannen gemaakt om de accommodatie uit te breiden. In mei 1975 werd onder leiding van de heer Henk Vrijland met de bouw gestart. Op 19 december 1975 opende burgemeester van Prooyen de nieuwe accommodatie.
In 1975 moest voor het eerst in de geschiedenis een stap worden teruggedaan. SV 1 degradeerde naar de 2e klasse.
In het kader van de jubileumactiviteiten ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan werd op 22 mei 1976 een wedstrijd gespeeld tussen de ’s-Gravenzandse SV en het Westlands elftal. In augustus 1976 werd het 40-jarig bestaan gevierd. Naast een reünie van oud-leden waren er ook wedstrijden zoals van oud SV tegen het oud Westlands elftal en het 1e elftal tegen Sparta-C.
In 1976 organiseerden de beide ’s-Gravenzandse voetbalverenigingen voor het eerst het Rabo zaalvoetbaltoernooi. Dit toernooi kon zich geruime tijd in een grote belangstelling verheugen en groeide uit tot een spektakel dat in de winterstop plaatsvond.
Op 13 april 1977 werd de supportersvereniging opgericht, met als doel de activiteiten voor de gehele SV te steunen.
Met ingang van het seizoen 1977/1978 werd gestart met het mini-welpen voetbal. In dit seizoen werd het bestuur geconfonteerd met het verzoek van het toenmalige FC Vlaardingen om gebruik te mogen maken van het Juliana Sportpark. De ’s-Gravenzandse VV was voor de komst, de SV was tegen. Ook een groot aantal gemeenteraadsleden was tegen de komst van FC Vlaardingen. Voordat er verder werd onderhandeld met FC Vlaardingen en de VV werd een bankgarantie geëist. Deze werd echter niet op het afgesproken tijdstip hard gemaakt, zodat men de onderhandelingen moest stoppen. Ook de gemeente besloot om het verzoek af te wijzen.
In augustus 1978 werd het 350e lid ingeschreven.
In het seizoen 1980/1981 heroverde SV het verloren terrein. Tot de laatste wedstrijd bleef het spannend, maar het lukte. Op 2e Paasdag 18 april 1981 in de wedstrijd tegen Unicum (eindstand 2-1) promoveerde SV naar de 2e klasse.
De velden 9 en 10, welke tot dan alleen dienst deden als trainingsvelden, werden door een grondige renovatie geschikt gemaakt als volwaardige speelvelden. In 1982 werd veld 4 grotendeels ingelijfd bij het tennispark. De tennisvereniging had daartoe bij de gemeente een verzoek gedaan en ondanks hevige prostesten van de voetbalverenigingen werd hun verzoek ingewilligd. Als compensatie kregen de voetbalverenigingen de beschikking over een veld in de ’s-Gravenzandse bosjes, het huidige veld 11.
In maart 1985 werd Rien Dijkhuizen voor aanvang van de wedstrijd SV 1 – DUNO 1 gehuldigd. Hij speelde op 41-jarige leeftijd zijn 900e wedstrijd voor het eerste elftal. Rien speelde vanaf het seizoen 1961/1962 in het 1e elftal, waarin hij op 17-jarige leeftijd debuteerde.
Op de jaarvergadering 1983 werd hevige kritiek geuit op het bestuur en de technische leiding. Vooral de slechte prestaties van het 1e elftal waren hiertoe de aanleiding. Door publicaties in kranten werd één en ander naar buiten gebracht en hier en daar wat aangedikt. Verwijten over en weer werden gemaakt, het was een slechte start van het jublieumjaar. In mei 1986 maakte het voltallige bestuur haar aftreden bekend. Een aantal SV-ers heeft toen de schouders er onder gezet en tijdens de ledenvergadering van 23 juni 1986 kon er een ad-interim bestuur gekozen worden onder voorzitterschap van Jan Vellekoop.
Op 3 november 1986 nam Arend Buitelaar afscheid, na 23 jaar zitting te hebben gehad in het bestuur, waarvan 20 jaar als secretaris. Ter gelegenheid hiervan werd hem een afscheidsreceptie aangeboden en werd Arend, ofwel “Mister SV”, benoemd tot erelid van de 's-Gravenzandse Sport Vereniging.
De SV stond in 1989 voor de vierde keer in de finale van de Westlandcup, de andere keren waren 1980, 1982 en 1984. Verburch werd met 2-1 verslagen en hiermee was SV voor de derde keer winnaar van de Westlandcup.
Door een gezamenlijke actie van de beide verenigingen en het bedrijfsleven kon op 23 oktober 1990 de lichtinstallatie op veld 1 in gebruik worden genomen.
Op maandag 22 april 1991 werd er een buitengewone algemene ledenvergadering gehouden waarbij een voorstel van het bestuur tot wijziging van de verenigingsnaam in ‘Westland Sport’ werd behandeld. Dit voorstel werd door de leden afgewezen. Ook een voorstel tot fusie met de VV kwam niet verder dan de bestuurstafel.
Sportief gezien ging het de SV in het seizoen 1993/1994 niet voor de wind. Het 1e elftal degradeerde naar de 3e klasse. Het seizoen daarop ging het weer mis met SV1 en was degradatie naar de 4e klasse een feit. In 1996 werd het vege lijf slechts gered doordat er, i.v.m. de aanstaande invoering van de hoofdklassen op zaterdag, slechts één ploeg degradeerde. De SV eindigde als 11e, net boven degradant Duinoord. De seizoenen daarop werd twee jaar achtereen via de nacompetitie promotie bewerkstelligd en dus speelde SV1 vanaf het seizoen 1998/1999 weer in de 1e klasse.
Het seizoen 1998/1999 leverde de nodige successen binnen de jeugdafdeling op. Het A1-elftal dat in de hoofdklasse uitkwam, werd kampioen en promoveerde naar de 3e divisie. De C1 werd eveneens kampioen en speelde het seizoen daarop in de hoofdklasse. De jeugdafdeling bestond dat seizoen uit 28 teams, daarnaast kende de jeugdafdeling ook een “dames-team” binnen de A-juniorenafdeling.
Op 12 mei 2000 brachten de besturen van beide clubs in speciaal daarvoor belegde algemene ledenvergaderingen tegelijkertijd het voorstel in stemming om te komen tot een fusie tussen de beide ’s-Gravenzandse voetbalverenigingen. Bij de SV bleek ruim 75% van de leden vóór te zijn. Ook bij VV was een meerderheid vóór (51%), echter deze meerderheid was minder dan de vereiste 2/3 meerderheid en dus ging de fusie niet door.
Na jaren van samenwonen moesten de clubs, als een huwelijk er niet in zat, dan maar volledig uit elkaar, zo oordeelde het SV-bestuur en de leden. Er werd door de SV een rapport opgesteld “Kom over de Brug” en door voorzitter Aart Boerma aangeboden aan verantwoordelijk wethouder Baltus Tukker. In dit rapport werd een deling van het sportpark voorgesteld en was tevens een nieuw hoofdveld en een nieuwe accommodatie voor SV opgenomen. De gemeente legde dit rapport, zonder het serieus in te zien, naast zich neer.
Vanwege de tegenwerking door met name de politiek om nieuwbouwplannen voor de SV op het Juliana Sportpark gerealiseerd te krijgen zag Aart Boerma zich in 2002 genoodzaakt om terug te treden als voorzitter
Op 1 januari 2001 heeft de SV haar eigen website gelanceerd. Sinsdien kan alle informatie over de vereniging online worden opgevraagd.
Met ingang van het seizoen 2002/2003 werd gestart met de mini-mini’s (4 tegen 4) voetbal voor de allerkleinsten. Op kleine veldjes kregen jongens en meisjes vanaf 4½ jaar de gelegenheid om lekker te voetballen. De onderlinge wedstrijden werden op het eigen sportpark gespeeld.
Na jaren van onderhandelen, plannen maken en bespreken kon in 2004 begonnen worden met de bouw van een nieuwe accommodatie welke beide ’s-Gravenzandse voetbalverenigingen konden gaan gebruiken. Om de nieuwbouw te realiseren moest beide clubs 960.000 euro bijdragen aan de totale investeringskosten. Daarnaast moest door de SV € 300.000,-- worden opgebracht om de inrichting van de eigen kantine en diverse andere eigen ruimtes mogelijk te maken. Hiertoe werd een Commissie Fondsenwerving opgericht. De fondsenwerving vond plaats onder de naam: ‘Een fort voor de Sport’. Op de familiedag op 29 mei 2004 kon de commissie vol trots een cheque van € 300.000,-- overhandigen.
Vanaf februari 2005 kon gebruik gemaakt worden van de nieuwbouw. Vanaf september 2005 ontstond er een nieuwe situatie. De SV-zaterdag werd ingeruild voor een situatie waarin op iedere zaterdag de helft van de vereniging thuis speeelt en de andere helft uit. Ook de trainingsavonden werden anders ingevuld; in plaats van maandag-woensdag kon er “alle dagen van de week” worden getraind. Op 30 september 2005 was de officiële opening van de nieuwbouw.
Met ingang van het seizoen 2003/2004 werd Combiplant T.M. Noordam & Zoon BV hoofdsponsor van onze jeugdafdeling. Daarmee was de SV één van de weinige amateurverenigingen met een heuse hoofdsponsor voor haar totale jeugdafdeling. Ook werd in dit seizoen overgegaan naar een nieuwe kledinglijn van het Italiaanse merk Errea.
Aan het einde van het seizoen 2005/2006 werd voor de eerste keer de Richard Zuyderwijk Award uitgereikt. Deze award wordt jaarlijks uitgereikt aan een jeugdspeler/ster die zich middels sportief gedrag en het tonen van zijn of haar voetbalkwaliteiten onderscheiden heeft binnen zijn/haar team en/of onze vereniging.
De SV kende een snelle groei van het ledenaantal; het 990e lid Tobias Kortweg werd op 20 januari 2007 gehuldigd, het 1000e lid Wouter van Gaalen op 1 december 2007 en het 1100e lid Jasper van der Struif werd op 3 januari 2009 in het zonnetje gezet.
Vanaf september 2007 is de 's-Gravenzandse SV gestart met een eigen voetbalschool, genaamd Voetbalschool Westland. De techniektrainingen zijn al jaren onderdeel van de jeugdopleiding en zijn bedoeld om de jeugd een betere aansluiting te geven naar het niveau van de seniorenselecties.
Het elftal onder 23 won drie jaar achtereen (2007, 2008 en 2009) de Westlandcup voor elftallen onder 23 jaar en mocht daarmee de beker definitief houden. In het seizoen 2008/2009 deden zowel SV2, SV3 als A1 mee in de nacompetitie voor promotie. SV3 en A1 werden al in een vroeg stadium uitgeschakeld, SV2 werd in de finale verslagen door Lisse 2.
Op 25 augustus 2009 overleed op 95-jarige leeftijd Aart Langerak. De heer Langerak was de laatste nog levende die betrokken was bij de oprichting van de SV in 1936.
Vanaf november 2008 zijn de SV en VV besprekingen gestart om tot een fusie te komen tussen de beide ‘s-Gravenzandse voetbalverenigingen. Na diverse ledeninformatieavonden te hebben gehouden zijn de leden akkoord gegaan met het voorstel tot fusie. Op 9 april 2010 werd de laatste stemronde gehouden waarbij 76% van de SV leden voor fusie stemden. Bij VV stemden 95% van de leden voor de fusie. Daarmee werd het definitieve besluit tot fusie per 1 juli 2010genomen.
Op 5 juni 2010 stond de SV na 29 jaar weer in de finale van de Westlandcup. In een spannende wedstrijd werd na verlenging met 2-1 van Westlandia (zo) gewonnen. Het was een mooie sportieve afsluiting van een SV-tijdperk, waar heel veel SV-supportersgetuige van waren.
Als afsluiting van het SV-tijdperk werden op 10, 11 en 12 juni 2010 diverse activiteiten georganiseerd onder de naam Feest van (H)erkenning, waarbij de reünie op 12 juni het hoogtepunt was; veel oudleden waren aanwezig en haalden naar hartelust herinneringen op.
Op zaterdag 12 juni 2010 om 18.00 uur heeft voorzitter Leo van der Lans de blauw-gele SV-vlag gestreken. Deze werd daarna opgevouwen door enkele bestuursleden en vervolgens overhandigd aan erevoorzitter Jan Vellekoop.
Hiermee kwam een einde aan 74 jaar SV-historie; geen SV meer, geen De Sport en geen blauwgeel.
























